Ik ben niet echt een schrijver, kom geregeld langs op dit forum, maar zat vanavond wat afbeeldingen te sorteren en daar zat een leuke foto bij. Dit moet ik echt even met jullie delen, in de hoop dat er meer soortgelijke foto's komen. Zomer 2017, ik heb mijn Sorento koud een paar maanden en dan gaan we nu op vakantie naar Kroatië. Ik zie een beetje op tegen het gedoe op de autobahn en de vele file's bij de grens overgangen. Vliegen en daar een auto huren? Kan, maar daar heb ik geen fijne auto voor gekocht. Toch eens kijken of we de eerste 1000 km met de autotrein kunnen afleggen. Laat dat zelfs met een Sorento goed te doen zijn! 

Rustig naar onze Oosterburen rijden en in Düsseldorf de wagen op de trein geparkeerd. Laat je niet afschrikken door de strenge maatvoering, de Sorento mag echt mee. Rustig de trein oprijden en ja, het is krap. Wel ff belangrijk: alarm op schokken en trillen uitzetten!. De treinreis gebeurd in de nacht. De volgende ochtend wordt je wakker nog net voor Italië en kan je genieten van het prachtige uitzicht. Ontbijtje en als de andere autobezitters ook hun alarm uit hadden gezet, was het goed te doen. (de slaapwagen grenzend aan de jank mercedes en audi had iets slechter geslapen, totdat de accu leeg was). Het gaat er gemoedelijk aan toe en we stappen dan ook relaxed in de auto, nadat ik die van de trein afgehaald heb.

Kroatië is een mooi land en de Sorento maakt dat het een ontspannen geheel wordt. Wel in Split geleerd wat smalle straatje (twee richting verkeer!)  betekenen als je een grotere wagen hebt. Soms echt haaks de bocht om moeten en dan ook nog tegenliggers krijgen. Speciaal één moment dat ik heel blij was een wagen te rijden die hoog op de wielen staat. De Navi stuurt me, onderweg naar ons verblijf, via een ander dorp en de weg lijkt bij ons uit te komen. Alleen jammer dat er niet bij vermeld staat wat de staat van die weg is. Het geheel begint op asfalt en breed genoeg. Langzaam wordt de weg smaller en gaat over in een goed berijdbare onverharde weg, dat is, geen asfalt. Het goed berijdbare pad krijgt langzaam maar zeker steeds grotere kiezels en keren, daar is geen ruimte voor. Allengs blijken we om een bergtop, in de flank van de berg, heen te rijden op / in een soort rivier bedding. Links van mij grote diepten, recht voor me een onvoorspelbaar pad met (haakse) bochten en vooral behoorlijke keien en kiezels. Inmiddels geen bereik meer op de telefoon....... Gelukkig gaat na verloop van tijd (7km) het weer steeds beter met het pad, heeft de wagen geen schade, is de wagen niet oververhit en hebben we geen lekke banden. Dit is toch wel een moment dat ik de Navi enigzins onaardig toespreek en dat ik echt de 4WD gemist heb.

De terugweg? hartstikke leuk, goed te rijden en wederom met de autoslaaptrein.  Ik kan dat echt wel aanbevelen. O ja, de Sorento is helemaal in Dubrovnic geweest (dus ook even de EU uit:))

Wie heeft er ook afbeeldingen van hun bolide op de autotrein?  

Hierbij een reisverslag van onze vakantie in de “Provence”  Zuid-Frankrijk:

Vrijdagavond 18 Juli (2014)
De SP3 staat klaar voor vertrek, gepakt en gezakt voor de reis naar ons vakantieverblijf, een luxe stacaravan, in het zuiden van Frankrijk: Les Berges du Lac, daar zullen wij 2 weken vertoeven.
Ons hoofddoel is: De lavendelvelden van deze streek. Wij hebben ons hiervoor door het reisbureau laten informeren en zelf hebben we de nodige mooie locaties al van te voren uitgezocht!

Het is 19:00 uur dus vertrekken we richting het zuiden (ODO 23804 KM). De sfeer zit er goed in, we hebben zin in onze vakantie, waar je altijd zolang naar uit moet kijken. De eerste kilometers leggen we snel af via Maastricht en we hebben elke 2 uur een pauze (benen strekken, wat eten of tanken)
De SP3 doet het prima op de cruise controle met een gangetje van 120 km/h en met het overschrijden van de Nederland-Belgische grens, mag er een tandje bij. 130 km/h, heerlijk zoals de SP3 dan vooruit wil het verbruik, wat ik de hele reis heb bijgehouden spreekt boekdelen op zich.
(zie tabel onderin dit verslag)

Na diverse stops komen we na 1130 km om 12:00 aan op onze locatie in Frankrijk. Echter zijn we 2 uur te vroeg dus rijden we naar een nabij gelegen dorpje, Le Lauzet Ubaye om ons van een vers glaasje drinken te voorzien. Omdat we er toch zijn en zojuist het middaguur is geweest, doen we ook de lunch daar, we moeten toch even 2 uur zien te overbruggen. Uiteindelijk hebben we de rit in 17 uur volbracht desondanks de stops, eten-benen strekken-tanken-en bijna 3 uur slapen! Slapen? Denkt u? Ja even de ogen dicht als het weer licht begint te worden in de ochtend. Overigens reden we om 6:00 uur weer verder richting het zuiden. De volgende plaatsen hebben we gepasseerd: Maastricht, Luik, Luxemburg, Nancy, Dijon, Lyon, Les Berges du Lac.

Eenmaal ingecheckt en de sta-caravan bekeken, kunnen we de SP3 uitladen en al onze spullen een plekje geven. Die dag, Zaterdag, doen we lekker rustig aan. We eten de macaroni die we mee hadden genomen, kan het nog Hollandser! Het was een lange dag en we besluiten om op tijd naar bed te gaan.

Zondag 20-9. We staan vroeg op en ontbijten nadat we hebben gedoucht. We gaan vandaag naar de Tour d' France!  Ik had de mede reizigers niet verteld over de Tour karavaan, zodat ze verrast werden nadat er veel spulletjes uit die wagen werd gegooid. Was een mooi gezicht en de tas was snel gevuld zo ook de aantallen mensen/toeschouwers die er waren voor de spulletjes. Nadat de karavaan voorbij was waren meer dan de helft van de toeschouwers weer weg! Apart volk, die fransen.....

Al snel kwamen er 5 helikopters onze kant op en dat betekende maar 1 ding, de renners waren dicht in de buurt. Al snel volgde er een kopgroepje van 3 renners en na 5 a 6 minuten het peloton. Het blijft een mooi gezicht omdat voorbij te zien denderen. Na dit feest zijn we weer naar de caravan gegaan en hebben s 'avonds nog wat gegeten in een nabij gelegen dorp, Le Savinnes du Lac.
S'avonds regende het weer (met onweer) we waren genoodzaakt om binnen te vertoeven.

Maandag 21-7. Vandaag wilden we de lavendel velden bezoeken en reden via veel kilometers naar het plaatsje: Linneau. En wat denk je? geen lavendel veld te bekennen........ verder zoeken richting Valensole en raak! Het ene na het andere veld doemt op. Veel chinezen die ook even kwamen kijken bussen vol. Heerlijk die geur van lavendel en zoveel velden en de 1 nog groter dan de andere, geweldig. We hebben alle tijd genomen voor de foto's en die geur zit nu nog in onze neus!
Onderweg wat gegeten en daarna rustig terug naar de caravan.

Dinsdag 22-7. Wederom staan we vroeg op-douchen-ontbijten. Vandaag bezoeken we een bunker in de bergen, Col du Larse. We treffen hier een oude bunker gebouwd van 1931 t/m 1939 en krijgen een mooie rondleiding door alle vertrekken en 3 verdiepingen tellende bouwwerk. Na de rondleiding verder de berg opwaarts en net over de grens met Italië drinken we wat!  Onderweg picknicken we op een hoogte van 2300 meter en je merkt de aanwezigheid van ijle lucht. Genietend van het geweldige uitzicht en de met sneeuw bedekte toppen gaan we verder richting Colle del Parpaillon. Dit moet een tunnel in de bergen zijn en we zien wel waar we terecht komen! De slinger route die sterk varieert in hoogtes verandert op een gegeven ogenblik van mooi breed asfalt in een smal half vergane weg. Na een kilometer verandert deze in een gebroken puin weg en we hebben onze bedenkingen......... geen tegenliggers, ook geen achtervolgers! Na ongeveer 3 km van gebroken puin breken we onze route af, met nog 6 km te gaan had ik al het idee dat de SP3 al half uit elkaar gerammeld was. Jammer, we gaan deze tunnel niet zien. Onderweg nog wel even genoten van een mooie waterval. Dus terug naar de caravan en genieten van het uitzicht wat we 2 weken hebben.

Woensdag 23-7. Vandaag gaan we naar de markt in Sisteron nadat we vroeg zijn opgestaan.
Markt viel tegen, maar een paar kraampjes, het dorpje daarentegen was mooi! Dus met een mooie rondwandeling en een terrasje pikken....... was de ochtend snel voorbij. Onderweg naar de caravan hebben we geluncht bij een stuwmeer. Via een mooie binnendoor route hebben we toch een groot deel van de middag gereden en genoten van de mooie bergritjes rondom het meer waar wij dus 2 weken stonden. Einde van de middag zijn we nog even bij een zeep-winkeltje geweest waar de nodige souvenirs werden in geslagen voor het thuisfront.

Donderdag 24-7. Rustdag.

Vrijdag 25-7. Col de La Bonnette, daar gaan we vandaag heen. Onderweg drinken we nog ergens een bakje koffie en komen bij de voet van de coll aan........ wat een hoop fietsers en auto's! En die willen allemaal naar boven? Geweldige plaatjes onderweg en we bereiken de top waar veel fietsers staan te pronken met hun fiets voor een gedenksteen! 2803 meter. Mooi gezicht om te zien en we rijden na een rondje terug naar beneden aan de noordzijde, daar waar de sneeuw nog is te vinden! Na het gooien van wat sneeuwballen gaan we verder naar beneden. Volgende route in geprogrammeerd: Roubion. Een mooi dorp in de bergen en gebouwd tegen een bergwand. De weg is prachtig, erg steil en veel slingerweg........... Eenmaal in het dorp, lekker wat te drinken genomen. Via veel cols terug naar de caravan gereden.

Zaterdag 26-7. Vandaag gaan we naar de grootste kloof van Europa: Gorges du Verdon. We zijn weer op tijd vertrokken en na een mooie route via allerlei bergen en leuke dorpjes bereiken we de kloof. Eenmaal op de route/weg D23, merk ik aan de vrouw dat ze deze weg niet leuk vind, zit super gestrest op de passagiersstoel............ ik besluit om terug te gaan nadat ik een paar foto's heb gemaakt van de kloof. Prachtig. Onderweg nog veel lavendel gezien en dat maakte het voor het vrouwtje weer aannemelijk! Onderweg kwamen we nog een grootte markt tegen in Gassendi. Dochter ook weer helemaal blij. Die zat onderweg steeds veel film te kijken, is niet zo geïnteresseerd in de bergen en dalen, leuke dorpjes en bezienswaardigheden.

Zondag 27-7. We blijven nog een dagje op de camping het is prachtig weer!

Maandag 28-7. weer vroeg op en rond 8:15 uur rijden we al weer richting Mont Dauphin. Dit is een burcht op een bergwand. Eenmaal bij de burcht is het niet de burcht die wij dachten dat het zou zijn? Wel een flinke wandeling gemaakt en het was warm. Daarna zijn we richting een waterval gereden, nabij Reallon. Was wel een mooie maar niet zo groot. Daar geluncht en verder richting een dierentuin met hoofdzakelijk roofvogels en wat bergmarmotten.

Dinsdag 29-7. Vandaag gaan we naar Mont Ventoux. Wederom met een prachtige route door berg en dal, langs de zoveelste lavendel velden............... onderweg naar de berg. Vanaf een afstand zagen we al dat er een flinke wolk op de berg was. En helaas, boven op het hoogste punt zaten we in de dichte mist, jammer want het uitzicht moet zo mooi zijn. We hebben nog een klein uurtje in een souvenirs winkeltje staan wachten maar dat mocht niet baten. Via een mooie route en binnendoor zijn we terug gegaan naar de camping en daarbij werd het weer slechter en slechter...........  

Woensdag 30-7. De dag van de markten. De eerste bevond zich in Barcelonette en die was niet erg groot dus op naar de volgende en die was in Embron en prima qua afmeting, groot dus! Bedenk hierbij dat je minimaal een half uur rijd van dorp naar dorp. Uitaard via binnendoor weggetjes dus de SP3 mocht zijn best weer doen! Na de markten was het weer richting camping.

Donderdag 31-7. De laatste dag van de tripjes: Alp D' Huez. Ook weer via veel colls de route hierna toe gedaan en dan krijg je de mooiste dingen te zien. Alp D' Huez, hier heeft onze jongste zoon in 2010 de Alp bedwongen op de fiets. Zeer knappe prestatie ge zien de vele bochten en het stijgingspercentage, ik doe het hem niet na! De SP3 daar in tegen volbracht de tocht naar boven als of deze er al meerdere keren geweest was. Halverwege hebben we de lunch gebruikt en op de top hebben we door het dorp gewandeld tot het tijd om was om via de achterzijde weer naar de camping te rijden. Via de Col de Gabrier en de Col Latauret hebben we nog een geweldig uitzicht op een dik besneeuwde bergtop gehad. Dit was een mooie afsluiter van onze vakantie want morgen is het inpakken.

Vrijdag 1-8. Rustig wakker worden en de spullen klaarzetten die in de namiddag in de auto gepakt kunnen worden. In de avond staat de SP3 weer volgepakt voor de terugreis van morgen.

Zaterdagmorgen 6:00 uur staan we op! De laatste spullen gaan de auto in en kunnen we de caravan schoon opleveren. Om 8:10 uur is het tijd voor inspectie en om 8:15 uur zitten we in de auto om onze terug reis aan te vangen. Kijken we terug op een geweldige vakantie met iets minder mooi weer dan anders. Veel regen in de ochtend en avond met de nodige klappen van onweer, maar dat vind ik prachtig om te zien, volgend vanaf de veranda!
De SP3 brengt ons in een recordtijd in België, het logeeradres waar we onze dochter afzetten. 20:00 uur zijn we daar, drinken wat en doen het laatste uurtje op huis aan. (ODO 28748)

De SP3 heeft het prima gedaan, je kan ook leuk tanken met die benzineprijzen daar!
Hellingen tot 13% zijn volbracht en als je op het juiste moment gas gaf of terug schakelde dan ging alles lekker vlot door de Alpen daar. Alle benzine E95/E10 is dus met veel bio-fuel en eigenlijk heb ik er weinig van gemerkt dan dat het net iets andere brandstof is dan waar je gewent bent mee te tanken. De SP3 heeft geen hik gegeven. Bagageruimte was er genoeg echter merkte ik wel verschil met de SP2. Gelukkig kon ik veel kwijt bij het reserve wiel en op de plek van de 4e passagier achterin.

Je moet er dan niet aan denken dat je een wiel moet wisselen vanwege een lekke band of zo. De wasstraat is de dag erna ook snel gevonden, Anac doet dan weer zijn best om de SP3 toonbaar te maken. Er lag nog veel lavendel zaadjes en brood kruimels in de kofferbak en veel vliegende insecten hebben de voorkant van de SP3 niet overleefd. Dat alles is weer netjes schoon.

We kijken dan ook graag terug middels de foto's naar een best wel actieve vakantie!

en de bedoeling was dus ook een caravan er mee trekken

het is niet onze eerste maar derde caravan onderhand , maar deze adria hebben we vorig jaar na de bouwvak-vakantie

overgenomen dus hebben we ook nog niet uitgeprobeert en dus ook de kia met aanhanger er achter niet

dus word het voor ons de eerste rit deze week met zowel andere caravan als andere auto

we gaan morgen ochtend rond de klok van 04.00 rijden om een tocht van ongeveer 745km te doen naar dresden waar we 1 nacht zullen blijven

om a.s maandag dresden te bekijken ( erg benieuwt ) om dan om 16.00 de laatste 150km naar krausnick te rijden waar de eindbestemming is

op camping tropical eiland ( 60km onder berlijn )

hier zullen we tot a.s zaterdag blijven om met 1 overnachting dan zondags weer thuis te komen

zal proberen deze week vakantie foto,s te maken om onze reis met kia te laten zien en nog op de site hier in dit topic te plaatsen

mits de wifi op camping sterk genoeg is anders word dat pas als we terug zijn

een voorzichtige planning is om berlijn te bezoeken - een dagje frankfurt-oder met daarbij een bezoek aan de poolse zwarte markt en doe dingen voor de kids

dus als het allemaal goed gaat veel mooie kia locatie,s om hem op de klik te zetten

heb hem ook even geprobeerd ik haalde 190 km/h op de teller met skibox op het dak ( en nee was niet heuvel af) het verbruik deze rit lag gemiddeld op 7.1 liter op 100

dus dat is ook netjes

conclusie auto is prima naar me zin

gr vanuit oostenrijk

patrick

http://www.cabriocha...ART-Amandes.pdf

Maar goed daar gaan we..

Dames, heren…

Op 7 september kreeg ik van de PR afdeling van KiaMNL een mail of ik ivm gegevens-update Kia Korea de

gegevens door kon geven van (proest.....) onze voorzitter(?) van de KiaClub.nl

Ik heb de beste man terug gemaild dat het forum geen voorzitter heeft maar dat hij in geval van calamiteiten contact

aan kon houden met de leden van de Kia Contact Groep

So Far So Good, Geen Nieuws Goed Nieuws..

Dit weekend kregen we wederom mail van dezelfde aardige PR man.

Dit maal met het vriendelijke verzoek of eind december 1 van ons zich wil vervoegen bij het HQ Kia Korea in Seoul.

Tja…na een uiterst langdurige, agressieve en bloedige mail wisseling goed overleg hebben we als KCG besloten Smart naar voren te schuiven

om ons forum te vertegenwoordigen bij onze grote vrienden in Korea.

Dit onder het motto, iemand moet het doen...

11 uur vliegen, diverse tijdzones door, vermoedelijk kat en hond moeten eten (lachend én buigend) etc..

Vanwege "voor wat hoort wat" verwachten KiaMNL en ook KiaMC ook nog eens een uitgebreid verslag van deze trip op dit forum, denk aan foto's, tekst en filmpjes en

jullie begrijpen dat een type als Smart DE gedroomde kandidaat is.

Ruim 5 dagen van huis, het ken net, dat dan weer wel………….

Er zijn 15 plekken voor even zoveel landen.

We hebben nog even geprobeerd een 2e plek te bemachtigen voor het Belgische deel van ons forum.

Jammer dat de Belgische Contact Groep nog geen contact heeft gehad met KiaMBE, HAHA!

Niet gelukt helaas..

Smart het is je gegund en we kijken uit naar het complete verslag incl. voorbereidingen, trip, toffe trolley-dolly's, Korea an sich en veeeeel, veel meer..

Sebastiaan (KiaMNL-PR), ontzettend leuk initiatief !! Dank.

Wij hebben van Kia Motors een gratis Kia Rio gekregen voor onze roadtrip door Europa.

Op 4 november zijn wij vertrokken naar Letland en op 14 novemer waren wij terug.

In die periode hebben wij aardig wat lol beleefd en de auto heeft prima werk geleverd.

Wij hebben ondertussen aardig wat beelden geschoten.

Bekijk onze eerste aflevering op deze link.

http://www.youtube.com/riorollerss

Alvast bedankt en veel plezier met het bekijken!!

Ik heb net de foto's geupload, nog even het verslag nagekeken op spelvouten

Voor de duidelijkheid: wij hebben geen wedstrijd gedraaid in Engeland, deze is een paar weken voor de definitieve datum gecancelled, maar we hebben er maar een kleine rondrit door de UK van gemaakt.

Hier het verslag, neem er de tijd maar voor, doe je niet in 5 minuten

Donderdag 25 september

Om 7.15 in de auto en onderweg naar engeland.

Onderweg niet teveel opstoppingen gehad, en aangekomen in duinkerken om net iets over 10.00 uur.

Even inchecken en toen naar de opstelplaats.

Een lekker bakkie koffie gedronken, nou ja lekker???en toen maar terug naar de auto.

Om 11 uurkwam de ferry al aan en werd snel gelost, maar ook snel weer geladen.

Om 11.30 op de boot en maar iets te eten genomen, zeer prijzig maar wel goed.

Na 2 uur op het kanaal doorgebracht te hebben was Dover in zicht.

Het leegrijden van de ferry was zo gebeurt.

Toen de haven door, wat een zooi van wegen en bochten, muurtjes, bordjes, totaal geen struktuur.

Ondertussen ook even gestopt voor een bakkie koffie, nou ja bakkie, zeg maar sloot, maar wel superlekker.

Gelukkig zonder kleerscheuren van dit terrein af, en onderweg naar het eerste hotel.

Dit ligt net boven London, net buiten Luton.

Klein gehucht, maar met de navi zo gevonden.

Een heel klein hotelletje, 8 kamers, en alles in redelijk oude staat, maar wel netjes.

De kamer is net het hotel, zeer klein, ca 2x3 mtr, maar zo nog kleiner: de badkamer.

Alles zit er in, maar vraag niet hoe, een wc, een wastafel??.tje, een douchecabine, en omdat alles zo klein is kan deze maar voor een klein stukkie open.

Ff lekker douchen is er niet bij, de sproeier zit onder de kalk, en daardoor wordt alles nat, behalve diegene die onder de douche staat, bij wijze van spreken.

Ook het ontbijt is een aanfluiting: staat al klaar in de kamer, broodjes in een plastik zakkie, wat jam in een mandje, koffie en thee, mag je zelf zetten, de waterkoker staat op tafel, huh??tafeltje.

We vroegen om kaas, net ff wat lekkerder dan jam, en hebben die ook gekregen, 2 plakken, elk bijna 2 cm dik.

Hoe we dit weer op een broodje krijgen, ik weet het niet, zie ik morgen vroeg wel.

Al met al een hotel waar we zeker niet terugkomen, zeker niet voor hetgeen wat we betaald hebben, ik verwacht geen 3 sterren voor dit geld, maar iets meer dan wat we nu hebben is toch wel wenselijk.

Op tijd in bed, morgen weer een dag, richting Stoke On Trent, ca 200 km verderop, en omdat we de snelwegen willen mijden, is het wenselijk op tijd te vertrekken.

Nog wat leuke foto's van mooie auto's.

Tot morgen

Vrijdag 26 september

Na een zeer moeizame nacht op een zeer slecht bed.

Blijkbaar hadden ze het ondermatras van een boxspring gebruikt zonder bovenmatras, alle stalen veren waren duidelijk voelbaar door de bovenlaag heen, en dat slaapt echt niet lekker.

Nadat we gebruik hadden gemaakt van de badkamer, huh, wastafel van 20 cm, en een oppervlak van 30x30 cm voor de wc, hebben we het ontbijt klaar gemaakt, jawel op de kamer.

Met wat geknoei hebben we de blokken kaas kunnen snijden in plakje, en dat op de broodjes kunnen krijgen.

Thee gezet met de waterkoker, maar omdat deze niet onder de kraan paste, moesten we deze vullen met een beker?????????

Alles was smakeloos, kon ook niet anders, alles stond al minimaal 12 uur op onze kamer.

Boter hoefde je niet te smeren, was al gesmolten in de verpakking.

Nadat we alles hadden ingepakt, en naar de auto liepen, was de parkeerplaats leeg, buiten onze auto en van een duitser, en ook de eigenaren waren niet aanwezig.

Zij zouden pas om 11.00 uur komen, en wij vertrokken al om 8,45 uur.

Jammer van de te kleine kamer en de slechte service van het ontbijt.

Ook niets kunnen zeggen van het matras, jammer, gemiste kans, ons zien ze hier echt niet meer terug.

Hier de foto's van dit hotel en de ontbijttafel, let ook even op de afmetingen van de slaap-en badkamer

http://www.mijnalbum.nl/Album=HAQCMWWK

Onze navi ingesteld op het volgende hotel, en zeker benieuwd wat we hier aan zouden treffen.

Na iets meer dan 3 uur gereden te hebben zijn we aangekomen in Stoke On Trent, de straat was zo gevonden, maar omdat er geen huisnummer bekend was????lang gezocht, toch gevonden.

Ligt langs een m weg, en tegenover een Macdonalds.

Lekker druk, maar vooral een zeer mooie lokatie.

We waren te vroeg om in te checken, dus even van het restaurant gebruik gemaakt.

Beide een club sandwich besteld en deze was groot, en super lekker.

Toen de receptie bezocht en ingecheckt.

Wij naar onze kamer, en wat we toen aantroffen, wauw, wat een luxe.

De kamer was tov de vorige zeker een keer zo groot, de badkamer zelfs 5 maal zo groot, zelfs een ligbad.

Hier een indruk van ons 2e hotel:

http://www.mijnalbum.nl/Album=NV6WDH7Z

Wij zijn die middag een stukkie de omgeving gaan verkennen, wat een mooi landschap. Lekker engels, een beetje het James Heriot gevoel.

Terug op het hotel even aan het relaxen, dan maar het restaurant opgezocht, een simpel menu uitgezocht, en dat was lekker.

Ook het bier is er goed drinken, wat een glazen, als je om klein vraagt kijken ze je raar aan, bestel maar een pint, ca ? liter, dan kijken ze niet vreemd.

Gelukkig met de wijn is dit anders, hier kan je ook nog kleine glazen bestellen.

Agnes wilde nog een toetje, en niet te groot, daarom de kleinste besteld, en als je aan engelsen iets kleins besteld,????is het ook klein.

Een volledig toetje in een bekertje ter grote van een jenever glaasje, lees echt wel??..je.

Alles goed betaalbaar maar vooral erg lekker.

Ook de pica houdt zich goed, nu meer dan 430 km gereden en nog een kwart tank over, ik wil voortaan in Engeland tanken, is goedkoper, maar hij rijdt er ook zuiniger op.

Normaal halen we met een volle tank de 430 km niet ;((

Lekker nog even ontspannen en dan het bed in .

Morgen maar 100 km naar het volgende hotel, maar omdat er een national park in de buurt ligt gaan we een ommetje maken.

Tot morgen

Zaterdag 27 September

Vanacht lekker geslapen, en op tijd opgestaan.

Even lekker badderen, wat een ruimte , en toen maar lekker aan het ontbijt.

Een soort van lopend buffet, alles erop en eraan, lekkere vers geroosterd brood.

Om 9.00 uur in de auto gestapt en een punt aangegeven in het national park.

Na wat omwegen aangekomen op plaats van bestemming, wat een mooie wegen, wat een rust.

Wat leuke plaatjes uit Engeland van de gehele route

http://www.mijnalbum.nl/Album=YYT8IFJV

Het leukste vinden wij, de weg met een 20% helling.

De auto vond het iets minde leuk, wij hebben vakantie, hij niet.

Een leuk klein toeristendorpje, en toen maar de navi gezet op het 3e hotel.

Om 2 uur aangekomen op onze 3e rustplaats.

Even de kamer bekeken, is ruim, wat verouderd, maar voldoet aan alle eisen.

Hier de foto's van hotel nummer 3.

http://www.mijnalbum.nl/Album=73CVHAEN

Lekker een baguette op met allerlei groen, mayo vlees en kaas, zeer smakelijk.

Ook het ontbijt wordt in een restaurant opgediend in een vorm van lopend buffet.

Even nog wat rusten, en dan weer de auto in voor ons eigenlijke doel, de lights of Blackpool.

Blackpool is een kustplaats aan de ierse zee, vergelijkbaar met Scheveningen.

Het is maar 50 km rijden, en dat lijkt ons goed te doen.

Een paar uur in Blackpool doorgebracht, het was nog licht toen we aan kwamen.

Over de boulevard en pier gewandeld, en genoten van het najaarszonnetje.

Het begon lekker druk te worden, zeker omdat het zaterdagavond is en alles minimaal tot 9 uur open is.

Ondertussen originele fish and chips gegeten, en tijdens dit cullinaire intermezzo was de zon ondergegaan.

Wauw, de lichtjes waren aan, wat een hoeveelheid.

De kermis in de verte was mooi om te zien, helaas te ver om nog te lopen, je moet ook nog dat gehele stuk terug.

Alle lichtjes waren aan het knipperen, of waren opgebouwd in ornamenten, alles bewoon, knipperde, schitterend.

Ook de trams waren speciaal voor dit event gebouwd, nl als cabrio.

Een 2 tal trams waren ook nog met diverse lichten uitgdost, en maakten het spektakel compleet.

Het was om te zien, maar vooral om gezien te worden, alles stond i het teken van het licht.

Tig verkopers gezien die knipperende brillen, zwaarden, fee-stokjes, maakt niet uit, als het maar licht gaf.

Ook nog een motor gezien, helaas te laat opvallend, met zoveel lichtjes erop en eraan dat de motor volledig was verdwenen.

Ook een bus, in de vorm van een schip, met tig lichtjes erop en eraan.

Alles was langs de boulevard opgesteld, je kom er met de auto, speciale tram, of lekker te voet langsgaan, en genieten.

Dit alles is kosteloos, alleen aan de auto?s/motoren wordt een kleine vrijwillige bijdrage gevraagd, om het volgend jaar weer te kunnen houden.

Na een 2-3 uur gewandeld te hebben en regelmatig met een open mond naar alles gekeken te hebben, zijn we terug naar het hotel gegaan.

Onze impressie van Blackpool, sorry van sommige wazige foto's.

http://www.mijnalbum.nl/Album=HDRFZ76T

Voor het eerst in de avond gereden, en eerlijk is eerlijk, prima te doen, de wegen zijn overal voorzien van reflectoren, lantaarns, en van die speciale reflectieschermen.

In het hotel was een lokale rockband aan de gang, wat een herrie.

Na even wat gedronken te hebben, lekker naar de kamer.

De kamer is maar een paar meter verwijderd van de ruimte met de rockband, en we hoorden gelukkig niets van dit alles, kortom lekker geslapen.

Zondag 28 September 2008

Op tijd uit bed, goed geslapen.

Om 8.30 uur konden we aan het ontbijt, even nog wat ham gevraagd, en lekker zitten smullen.

Om 9.00 uur was het toch tijd om te gaan, en na het uitchecken richting Bedford gegaan.

Tis maar 300 km, maar willen toch op ons gemak rijden, geen gestress.

Onderweg 2x aan de koffie gezeten, en om 14.00 uur aangekomen in ons laatste hotel.

Een megatent van Holiday Inn, gloednieuw, en van alle gemakken voorzien.

De kamer is voorzien van airco, internet, mooie badkamer, en vooral een kingsize bed.

Impressie:

http://www.mijnalbum.nl/Album=TQU3W4VK

Zo meteen even de auto proberen te wassen, hij ziet er niet uit.

Deze aktie is gedurende de dag op niets uitgelopen, de auto wasserettes liggen hier niet voor het oprapen.

Dan maar verder met een smerige auto.

Tijdens het inchecken toch nog even gevraagd wat er voor diner geserveerd zou worden, en dat zou 1 uur voor de aanvang van het diner bekend worden.

We moesten wel rekening houden met een zeer beperkte kaart, er was immers geen kok in huis, de hulp deed de keuken.

Toen maar gevraagd voor wat sandwiches, en tot overmaat van ramp kregen we te horen dat deze verkrijgbaar waren bij het tankstation aan de overkant??????nou, ja.

Een hotel met ruim 200 kamers, en geen broodje of snack voorhanden??????????

Toch maar even naar de overkant voor wat broodjes, beter iets dan helemaal niets.

Eindelijk was het zover, de tijd was gekomen om te kijken wat er voor diner werd geserveerd.

Het bleken allemaal pastas en curries te zijn, en verder niets, zonde.

Maar de vriendelijke meneer achter de receptie gaf aan om iets te laten bezorgen, pizza, chinees, of wat dan ook, de folders van de lokale afhaalchinees lagen bij de balie.

Maar we moesten het wel zelf doorbellen, die service verleende hij niet.

Toen maar onze navi geraadpleegd en gezocht op wat restaurants, en wat blijkt: op 2 km is er een klein restaurantje.

Wij in de auto, en gaan met de Pica, en gevonden, blijkt het gesloten te zijn, jammer.

Overigens zijn de restaurants op zondagavond allemaal gesloten, blijkt later.

Opeens begeeft de navi het, dus terug naar het hotel.

Toen kwam de receptionist met een schitterend idee, een lekkere hamburger met friet en salade, dat kon hij ook nog wel regelen.

Wij aan tafel en eindelijk het langverwachte eten, de hamburger met friet en salade.

Nu kan je aan een hamburger niets verknallen, maar deze waren smakeloos, taai en totaal niet weg te krijgen.

De friet was redelijk, en de salade, tja het was salade.

Tijdens de maaltijd vond ik een gigablonde haar in mijn eten,weg eetlust.

De manager erbij geroepen, duizend maal sorry, eten werd niet in rekening gebracht, zo ook niet de melk voor Agnes.

Terug naar de kamer, opfrissen en bed in, morgen de laatste kilometers in Engeland.

Gelukkig de navi weer aan de praat kunnen krijgen, moest namelijk even de history wissen, was blijkbaar vol.

Maandag 29 september

Lekker geslapen en vroeg opgestaan, we moeten toch op tijd bij de boot zijn.

Het ontbijt was goed, niet echt joepie, maar goed.

Uitgechecht en betaald, alleen de nacht en 1 cola, de rest stond niet meer op de rekening, vanwege het voorvalletje gisterenavond.

Om 8 uur zaten we in de auto, het zonnetje lekker aan de hemel en de kilometers gingen snel voorbij.

Rond de klok van 10 uur even de benen strekken, een bak koffie, sanitaire stop en dan door????..dachten wij.

Bij het afrijden van de parkeerplaats stond alles stil, echt stil.

Na een ? uur waren we nog geen 100 meter verder, en toen begon de schrik, de tijd te halen van de boot, en wij staan nog vast op de parkeerplaats.

Nog een half uur verder, jawel, zagen we de M-way, maar ja, ruim 300 meter verderop, en net of het zo moest zijn, verdwijnt de opstopping als sneeuw voor de zon, en joepie we rijden weer.

Yes, de tijd is nog gunstig, moet niet teveel tegen gaan krijgen, dan zijn we zeker te laat in Dover.

Ik had een 1-1.1/2 uur als file ingecalculeerd, maar dat op een parkeerplaats???????..

De laatste tankstop in Engeland, en dan door naar de boot, en hopen dat we op tijd zijn.

Ja hoor, een kwartier voor de daadwerkelijke deadline voor de douane, rijden we het terrein van de ferry?s op.

We stonden er goed en wel, en het laden begon, poeh, weer een zorg minder, Nederland: wij komen er aan!!

Op de boot lekker wat gegeten, van het uitzicht genoten, en nu pas realiseer je hoe smal eigenlijk het kanaal wel is.

Je kan bijna in 1 oogopslag beide kustlijnen zien.

Even nog wat wegdommelen in 1 of andere bar, en toen was Duinkerken alweer bereikt.

Hier de aankomst in Duinkerken

De auto opgezocht en na een paar minuten reden we de boot al af.

Door en aantal slingerpaden over het haventerrein, en we waren op Frans grondgebied.

Ja hoor, het trek en duwwerk met de auto begon weer, 4 dagen niet meegemaakt in Engeland.

De autosnelweg was redelijk snel bereikt, en toen toch echt huiswaarts.

Man man, wat assoos hier op de weg, bumperkleven, lichten knipperen, alles wat we in Engeland niet gezien hebben, was hier gewoon weer ?normaal.

Snel naar Belgie, is ook maar 40 rijden, en bekende plaatsen zoals Brugge en Antwerpen stonden al op de borden.

De maag begon toch ook wel te protesteren, en hup een wegrestaurant in, de inwendige mens versterken, en dan de laatste 125 km afleggen.

Antwerpen snel voorbij, en ja ja, Breda op de borden: bijna thuis.

Het is dan net geen 21.00 uur als we de straat inrijden, alles snel uit de auto, wat telefoontjes, en dan nagenieten van de vakantie.

Uiteindelijk:

De hotels en de gastvrijheid van de Engelsen zijn zeer vari?rend, van zeer oud, bijna verwaarloosd en klein, tot aan supermodern en van alle gemakken voorzien.

Het ontbijt is overal hetzelfde: broodje/toast, en vooral veel zoetigheid, jam, serials in tig smaken, melk, koffie en thee.

Bij de een op je kamer op de rand van het bed, bij een ander op een luxe chique lederen zetel.

Onze voorkeuren gaan uit naar hotels 2 en 3, alles was top, precies zoals het hoort.

Het autorijden:

Heb je een fetisj met rotondes en flitspalen, is Engeland HET land waar je moet zijn.

Op elke weg heb je wel rotondes, groot, klein, soms zo klein, niet meer als een stip op de grond, tot zo groot, dat als je rond rijdt over de rotonde wel een kilometer aan het rijden bent.

Flitspalen staan echt overal, op M-ways (snelwegen), maar ook op de kleinere wegen, maar vooral in de dorpen, bijna om de 100 mtr.

Snelheid is iets moois in Engeland, op de grote wegen rijdt bijna iedereen 70 miles, zo rond de 110 km/uur.

Ook de vrachtwagens rijden door, en door het geringe verschil in snelheid is de doorstroming op de wegen formidabel.

Bijna alle grote wegen zijn 6 baans, dus asfalt genoeg.

Niemand zit te knipperen, niemand hangt aan je bumper, niemand probeert je van de weg te duwen, niemand snijdt je af, zo gemoedelijk.

Inderdaad zijn er wel van die figuren die hard gaan, harder als 150 km/u zullen ze niet gegaan zijn, dus dat viel ook wel mee.

Het linksrijden en links de rotondes nemen, is vooral voor ons een taak geworden met 2 personen, ik sturen, en Agnes meetellen op de rotondes naar de afslagen.

Vooral rekening houden met wegrijden op parkeerplaatsen en tankstations, je bent bijna geneigd om rechts te rijden, maar Agnes riep al voordat de weg genaderd was: links rijden, links rijden.

Het land is netjes, je kan merken dat de engelsen tradities hebben en deze ook koesteren.

Je komt het overal tegen, in huizen, tuinen, straten, maar vooral ook het landschap, alles zoals het tig jaar geleden ook was.

De mensen zijn beleefd, behulpzaam, en als men moet wachten in een rij bij de koffie, maaltijden, maak niet uit wat, niemand lijkt er haast te hebben, iedereen wacht keurig netjes op zijn/haar beurt.

De maaltijden zijn redelijk normaal geprijst, de benzine is vergelijkbaar met die van ons, misschien in sommige gevallen iets goedkoper, maar dan wel buiten de M-wegen.

Ons is Engeland zeer goed bevallen, zeker dat we hier nog een keer terug naartoe gaan, maar dan voor een langere periode.

Wat we van de komende 10 dagen kunnen verwachten is niet helemaal zeker.

Wel barsten we beiden van de zenuwen, heel begrijpelijk, want je gaat immers meedoen aan een groot Eurpees spektakel, de EurAzian Finals in Italie.

Maar eerst gaan we er maar zien te komen, we hebben tijd zat, dus haast is er niet bij.

Woensdag 17 Okt 2007

Op tijd vertrokken, 8.30 uur.

Lekker op weg, de navigatie bleef maar zeuren om een andere route, maar zelf hadden we iets anders gepland.

Stom, stom, stom, want we waren nog geen 30 km van huis, een file, 2 vrachtwagens in de fik, een gigaomleiding.

Resultaat: alle tijd die we dachten te hebben, stonden we in de file, maar liefst 1.5 uur.

Uiteindelijk toch weer onderweg en alles ging voorspoedig.

In Luxemburg maar even getankt: 1.12 euro voor een liter, jammer dat mijn tank zo klein is.

Doorgegaan met de route en ondanks dat de navi (bep) alleen voor de Benelux geschikt is doet ie toch zijn best in Frankrijk, geeft alles keurig aan.

Alleen na de grens met Zwitserland gaat het wat moeizamer, maar na een tijdje begrijp je dan ook wat ze bedoelt met ?afbuigen naar zuid-oost?, tis even wennen maar we komen we er wel.

Onze Pica heeft met de steile hellingen toch wel een moeite, we kruipen omhoog.

Het vermogen laat ons echt wel in de steek.

Nu begrijp ik dan ook waarom er zo weinig van die Picanto?s rondrijden.

Om 19.30 uur in het hotel in Zwitserland aangekomen, nette kamer en een mooi restaurantgedeelte, gelijk maar even getest.

De kaart is klein, maar netjes, goede prijzen, en de smaak is voortreffelijk.

Nu lekker de badkamer gebruiken, een stukje in het dagboek schrijven, en dan toch maar onder de wol.

De wekker staat op 7.00 uur.

Wat foto's uit de omgeving

http://www.mijnalbum.nl/Album=6EMCWMMO

Donderdag 18 Okt 2007

We hebben de nacht doorgebracht in een lekker bed, en kwamen er uitgerust uit.

Op tijd opgestaan, een goed ontbijt, en dan weer op weg naar onze eindbestemming, Rosolina in Italie.

In Zwitserland is autorijden heel ontspannen, goed onderhouden wegen, en geen gestress op de weg.

Wel door de Gothardtunnel gereden, ca 18 km dwars door een gebergte, er kwam geen einde aan.

In Italie begon het al goed: tolpoortjes, na een klein stukje rijden weer een tolpoortje.

Dachten we ervan af te zijn: weer zo?n irritant oponthoud.

Maar nu kunnen we dan ook door vanaf Milaan tot aan Venetie, een kaarsrechte weg.

De weg is heel goed onderhouden, maar saai????weinig afslagen en eentonig.

Het is net of je in Nederland rijdt, plat en uitgestrekt, en alle industrie als linten langs de autosnelweg.

Wel is de mentaliteit een stuk beter onder de weggebruikers, nergens een automobilist meegemaakt die zat te duwen.

Je moet het spelletje wat daar gespeeld wordt een beetje doorhebben.

De meest rechtse baan is voor vrachtwagens, en indien er niets rijdt, moet je daar ook naar toe.

De middelste baan is tevens voor de vrachtrijders, en maken daar ook dankbaar gebruik van, en komen naar links zonder de richtingaanwijzer te gebruiken, wel even opletten dus.

Maar als ze kans krijgen om naar rechts te gaan, zitten ze weer op de rechter strook.

De meest linkse baan is voor de personenwagens, maar de meeste zitten toch op de middelste baan, echte linksrijders ben ik niet tegen gekomen, iedereen rijdt gewoon lekker door zonder een ander te hinderen, we kunnen in Nederland hier echt nog iets van leren.

We zijn aangekomen bij het hotel zo rond de klok van 15.30 uur, en gelijk ingechecht.

De kamer is ruim en zeer netjes, zo kunnen we onze tijd wel doorbrengen.

Ook even langs de Raceway willen rijden, maar afgesloten voor het verkeer, een of ander manifestatie/demonstratie van de lokale boeren werd daar gehouden.

Nu even nog wat rusten , even een bad nemen, en dan naar beneden in het restaurant wat gaan eten.

Vrijdag 19 Okt 2007

Vandaag eerst een echt Italiaans ontbijt genoten, wat een zoete bedoeling, maar wel lekker.

Daarna een wasplaats gezocht om de Pica een beetje netjes te krijgen voor de wedstrijden.

Na een grondig uurtje poetsen is de auto wedstrijdklaar en kunnen we iets anders gaan.

Een lokale markt bezocht, en alleen maar kleding, kleding gezien, iets anders wordt er bijna niet verhandeld.

Even naar de Raceway gereden en daar aangekomen hebben we tal van Ferarri?s en Porsche?s gezien, en allemaal even snel en beroerd lopend.

Toch wel leuk om met een Koreaan tussen al dat Duitse en Italiaanse geweld te staan.

We hebben geen foto?s gemaakt van dit spectakel, want menig auto was in een ?studiestadium?.

Ik denk ook niet dat dit in dank afgenomen zou worden, daarom ook maar geen risico genomen.

Later in de middag de auto gepoetst, en de laatste puntje op de i gezet.

Rond 15.30 uur naar de Raceway gereden en ons aangemeld bij de organisatie, maar wat een gestunteld, bijna niemand spreekt een andere taal dan Italiaans, dit helpt de communicatie ook niet echt.

Toch alles weten te regelen en de auto op zijn plekkie gezet, wat laatste dingen gedaan en is echt klaar voor de wedstrijd.

Wel gaat het druk worden, want ze hebben de auto?s aardig ingeschikt qua ruimte, en dat voor zo?n megahal.

Toen de taxi maar gebeld om terug te gaan naar het hotel, een uur gewacht en ook nog eens een aardige duit lichter.

Mischien een leuke tip voor iemand die snel en veel geld wil verdienen: ga taxichauffeur spelen in Adria (I), dit brengt een stuk meer op dan werken bij een baas.

Het zijn bijna maffiapraktijken, maar je kan niet anders: er rijdt maar 1 taxi in de omgeving, en die kan/mag rekenen wat hij wilt??????

Nu alles maar via het hotel laten lopen, scheelt tenminste weer een slok op een borrel.

Lekker een echte pizza op en nu onder de wol.

Morgen weer vroeg op , 6.30 uur, want we moeten weer paraat zijn om 8.00 uur op de Raceway.

Tot morgen, op de eerste wedstrijddag.

Hier de foto's van wat er te zien was.

http://www.mijnalbum.nl/Album=BKJ6FGY6

Zaterdag 20 Okt 2007

Na een heerlijke nacht in het hotel gaat het vandaag gebeuren: de eerste wedstrijddag.

De wekker ging om 6.30 uur, het ontbijt stond klaar om 7.00 uur, en de taxi stond klaar op de afgesproken tijd van 7.30 uur.

Een heerlijke start van de dag???????.maar spoedig komen de zwarte wolken boven deze dag van ons te hangen, dit voorspelt weinig goeds.

We moesten om 8.00 uur op de Raceway komen ivm een briefing van de te komen dag.

Er werd niets gemeld, en daarom begon iedereen zijn auto wedstrijdklaar te maken, en wij dus ook.

Plotseling roken wij een brandlucht in de auto: paniek, want wat is er aan het smeulen?

Na een kleine inspectie blijkt een neonlamp onder de versterkers de boosdoener te zijn.

De boel uit elkaar gehaald om te kijken wat er verder scheelt aan de install, je weet het immers nooit.

Gelukkig verder geen schade, weer een meevaller.

Op dat moment realiser ik mij dat wij niemand van deBelgische organisatie zien in de hal.

Even een telefoontje en we weten het.

Ze zijn nog in Belgie en gaan ook niet naar Italie komen, blijken ze het over sommige dingen het niet eens te kunnen worden met de Italianen.

Je komt uit voor Belgie en de eigen organisatie laat je ronduit vallen, stikken of vul zelf maar meer benamingen in.

Hierover gaat straks als we weer thuis zijn een hartig woordje gewisseld worden, zijn ze helmaal besode??.!!!

Om 10 uur wordt er omgeroepen dat alle deelnemers zich moeten melden voor de eerder aangekondigde briefing. Wel 2 uur later, maar daar kan iedereen zich wel in vinden, het is immers een groot spektakel, genoeg te regelen.

Tijdens de briefing wordt verteld dat alle wagens naar een andere plaats moeten vanwege het snelle jureringssysteem wat ze hebben bedacht, we worden daarover op de hoogte gesteld zo rond 11 uur, dus niet.

Om 12 uur de briefing van 11 uur, alles was omgegooid, we mochten tijdens de jurering de auto naar een pitsbox rijden en daar zouden we dan alle jureringen gaan plaats vinden.

Een geluk dat we bij de eerste groep gingen horen.

Om 1 uur mochten we naar de pitsbox, de eerste jury kwam om 13.30 uur, de tweede om 14.15, de derde om 15.00 uur????.maar de vierde kwam niet opdagen.

Uiteindelijk kwam een jurylid zich maar beschikbaar stellen omdat hij toch maar liep te vervelen.

Toen was het immers al 17.00 uur.

Nog 2 laatste jureringen en we zijn klaar, dachten we, ja pas om 18.00 uur, 5 uur na de aanvangstijd.

En ze moeten dan bijna 50 auto?s zo jureren, dit gaat nachtwerk worden.

Maar omdat er heel veel deelnemers komen uit diverse landen, zou het handig zijn als mensen de engelse taal een beetje machtig waren, maar de Italianen, Russen en de mensen uit de Ukraine spreken alleen maar de eigen taal.

En over taalbarierres gesproken, ik wist niet dat dit zo?n probleem kon zijn.

Toen ik mijn verhaal aan een juylid moest doorgeven, begreep hij er niets van.

Een tolk erbij gehaald die tussen het engels en italiaans aan het switchen was.

Maar????zij kent niet de technische uitleg, ze kwam niet verder dan 1e klas schoolengels, wat een ramp.

Een gesprek van 5 minuten duurde bijna een kwartier, en dan nog begreep ik hem niet, en hij mij niet, lang leve een internationale meeting.

Uiteindelijk waren we klaar en konden op gaan maken voor de party die de Italiaanse IASCA zou geven om 19.00 uur.

Maar omdat alles uitliep kregen de deelnemers een ?maaltijd? voor geschoteld, een bbq, top geregeld dachten we.

Of het vlees was nog niet gaar, of niet warm, of zelfs helmaal verbrand.

De smaak was ronduit belabberd.

Maar ook hier weer het bekende wachten, want de mensen van de catering waren toch blijkbaar niet ingesteld op zo?n grote groep, dus wachten wachten.

Om 21.00 uur nog gevraagd naar de party die gegeven zou worden??????bleek de bbq als party geboekt te zijn, weer iets wat niet ging.

Toch nog even de auto laten draaien, blijkt mijn achterste scherm het niet te doen, dat werd weer knutselen en zoeken.

Maar het zoeken werd beloond, een kapotte zekering in een draad.

Deze provesorisch gerepareerd, en na het aansluiten van het geheel, begint het scherm spontaan te roken.

Ja hoor, dat kan er ook nog wel bij.

Scherm uitgebouwd en toen maar naar het hotel gegaan, toch even wat te eten regelen.

De manager spreekt redelijk tot goed engels en neemt onze bestelling op.

Maar de dames die het serveerden??.kennen geen woord engels, dus een uitleg konden ze niet geven.

Elke keer als we iets wilden weten, moest de manager erbij komen, vriendelijke kerel, maar kwam niet meer aan zijn eigen werk toe want???het hotel zit vol met Engelse deelnemers aan het event.

Al met al een dag die we zo mogelijk willen vergeten.

Ben benieuwd hoe laat de prijsuitreiking zal plaatsvinden, het is gepland om 16.00 uur, maar ik zal morgen wel doorgeven hoe laat het uiteindelijk is geworden.

Morgen de laatste dag van het event, met voor ons de laatste deelname aan het event: De Tunerjam, de wedstrijd onderling van getunede auto?s.

Hopelijk zijn er mensen die engels spreken, want anders krijgen we weer zo?n dame met 1e klas schoolengels, en dat gaat echt niet werken.

Tot morgen, een nieuwe dag, nieuwe kansen, en misschien zonder enige tegenslag.

Zondag 21 Okt 2007

Een nieuwe dag voor de eurofinals.

Op tijd uit bed, een echt zoet Italiaans ontbijt en even gewacht op de taxi.

We waren, zoals gewoonlijk op tijd in de hal op de Raceway.

De auto nog even nagelopen voor het laatste onderdeel, de Tunerjam.

We waren net klaar met de auto of de jury stond bij de auto.

We waren ingeschreven voor de amateurklasse, maar omdat wij nog nooit een internationale wedstrijd in de Tunerjam hadden gedaan moesten wij naar de Rookieklasse, de zg beginners.

Dit is wat de jury wilde, ook goed.

Lekker mijn verhaal kunnen vertellen, en met de foto?s erbij liep dit allemaal gesmeerd.

De jury was echt onder de indruk van de auto, maar zeker omdat ze het merk en model niet kende waren ze helemaal verbaasd.

De foto?s die in de studio waren gemaakt vielen helemaal in goede aarde, ze bleven rond de auto draaien.

Na een klein half uur was het gedaan, en daardoor konden we ons opmaken voor het showgebeuren.

Lekker iedereen laten zien en vooral laten horen, hiervoor stond de auto eigenlijk op de wedstrijd.

Menigeen heeft zitten luisteren en was verbaasd over de kwaliteit, zelfs een aankomend jurylid vanuit Frankrijk.

Een aantal mensen uit de Ukraine waren zelfs zo onder de indruk dat ze elke keer van plaats in de bleven wisselen.

Leuke ervaringen uit kunnen wisselen, en vooral heel veel vrienden tijdens zo?n groot event kunnen maken.

Vooral met de mensen uit de UK klikte het voortreffelijk.

De dag naderde zijn eind, en er was voorspeld dat we om 16.00 uur de prijsuitreiking hadden, dit is ondanks alles toch 20.30 uur geworden, en wachten duurt lang?????

Uiteindelijk toch de prijsuitreiking, en na een paar spannende minuten was onze categorie voor Tunerjam aan de beurt, en wie werd afgeroepen als no 1; jawel, TAZTEAM.

We waren zo verbaasd, dit hadden we niet verwacht, even op de foto met een aantal fotomodellen en toen terug naar onze tafel, alle felicitaties ontvangen, en toen gebeurde het????de tranen.

Alle emoties van dat weekend kwamen los, maar hiervoor kwamen we dus, EurAsian Kampioen 2007 Tunerjam Rookie.

De uitreiking vorderde, maar in het SQ gedeelte vielen we buiten de prijzen.

Welke plaats we behaald hebben weten we niet, maar dat is binnenkort te vernemen via internet.

Lekker nog wat nagepraat met de grote baas uit Amerika en de president Iasca Italie.

http://www.mijnalbum.nl/Album=FCZLG7FW

Maar wat we toen te horen kregen van de president Iasca Italie was voor mij een echte eer.

Als we weer naar Italie zouden afreizen, waren we wij, Tazteam, zijn gasten en zou hij ons bij hem thuis ontvangen en laten logeren.

Het is dat er geen beker voor te krijgen was tijdens het event als: best gedragen meest voorbeeldige en vooral meest beleefde deelnemers, dan hadden wij deze kunnen krijgen.

Ook de grote baas uit Amerika was onder de indruk van onze passie voor de muziek en tuning, een waar voorbeeld werden wij genoemd.

Lekker de auto ingeruimd, naar het hotel gegaan, een stukje gegeten, het wal.

Het is inmiddels al 23.30 uur, een lekker bad genomen en onder de wol, want we waren gesloopt na zo?n lange dag.

Maandag 22 Okt 2007

Het zou vandaag een dag gaan worden van lokale dingen bezoeken, bekijken.

Een lokaal winkelcentrum bezocht, wat inkopen gedaan, en toen maar wat in de buurt rond gereden.

Opeens komen we de borden van Venetie tegen, blijkt nog maar een paar km te rijden te zijn.

De borden gevolgd naar de ferry, en na de financiele afwikkeling stonden we op de boot richting het centrum van Venetie.

Helaas begon het te regenen, maar daarom eerst maar eens een cafe in voor echte cappucino, lekker even opwarmen.

Daarna het centrum bezocht, wat foto?s gemaakt, maar na 2 uur hadden we het wel gezien.

We hebben geen gondeltocht gemaakt, want we haden geen zin in een tochtje door de smalle grachten met een paraplu boven ons.

Jammer dat we op een dag in Venetie kwamen dat het vuilnis buiten gezet mog worden, wat een zooi, echt niet representatief voor zo?n stad.

Wel veel leuke winkels bekeken, en de prijzen die ze hanteren zijn heel redelijk, niet van het genre ? het vel over je oren getrokken te krijgen?.

Terug met de boot richting de auto, even nog bijgekomen en opgedroogd van de regen, en toen richting het hotel, dwars door de spits heen.

Het is net een mierenhoop met auto?s, overal rijdt wel wat, maar nergens hadden we het gevoel dat de Italianen associaal aan het autorijden waren.

In sommige gevallen vond ik ze beleefder dan in Nederland.

Oke, sommige rijden wat steviger door, rijden over doorgetrokken strepen, maar dat is een rijgedrag wat we in Nederland ook dagelijks zien.

In het hotel nog even wat gerust, met een paar engelse deelnemers een leuke maaltijd genoten, en toen was het weer tijd voor de nachtrust.

http://www.mijnalbum.nl/Album=YA7YJHT7

Dinsdag 23 Okt.2007

Begonnen met een Italiaans ontbijt, maar Agnes kreeg eindelijk wat ze haar hadden beloofd: brood met ham, geen zoete troep.

We houden het vandaag wat rustig, we gaan de route bepalen voor morgen, want we willen naar Rome.

Onze bep is al ingesteld, en we hebben al een hotel op het oog voor de overnachting in Rome.

Het is maar 450 km naar Rome, dus de tijd zullen we wel doorkomen.

Vandaag de kaarten op de bus, even wat kleine boodschapjes doen.

Het weer helpt ook al niet mee, het regent, het is koud.

En verder???..we wachten af.

He eindelijk de zon komt erdoor, de temperatuur gaat snel omhoog.

We zijn naar Rosolina-Mare gegaan, een grote badplaats aan de Adriatische zee, daar moet wat te doen zijn.

Na zo?n 20 km in de auto komen we in de badplaats aan???????alles is stil, doodstil, dit voorspelt weinig goeds.

Doorgereden naar de kust, en inderdaad geen hond tegengekomen.

Deze badplaats bestaat uit hotels, restaurants en andere dingen, zeker dat 100.000 mensen hier elkaar niet voor de voeten lopen, zo groot.

Maar alles is dicht en verlaten, het lijkt wel een spookstad, we missen alleen de struiken die door de straten rollen dmv de wind.

Het blijkt dat alles na 9 september dicht gaat en pas in april of mei opengaat, dat hebben wij weer.

Maar we zijn aan de kust geweest, maar vuil.

http://www.mijnalbum.nl/Album=IU7AO6T3

Doorgereden naar wat andere plaatsen, maar weinig of niets te zien, oja toch wel.

Hele mooie huizen, goed onderhouden, iets minder mooie huizen, maar de rest staat leeg en/of is verwaarloosd.

De meeste gebouwen staan op instorten.

Als men een oorlogsfilm wil maken en niet te veel geld uit wil geven, moeten ze hier in de regio van Adria, Rovigo ed komen filmen, krotten genoeg.

Nu zitten we in het hotel, lekker een beetje rond te hangen, en wachten op 7 uur, want dan gaat het restaurant open.

Vanavond pakken we de boel in, checken alvast uit en maken ons klaar voor de reis naar Rome.

We willen het St.Pietersplein graag een keer zien, de route is uitgestippeld, de plattegrond ligt klaar, en onze bep heeft Rome al in haar geheugen staan.

Daarom: tot morgen.

Woendag 24 Okt 2007

Vandaag vroeg opgestaan, deur, de auto geladen, en naar het ontbijt.

Eindelijk krijgt Agnes haar ontbijt zoals het wilt, gewoon brood ,met kaas en ham.

Om 8.00 uur nog de auto afgetankt, en richting Rome vertrokken.

De toegangsweg naar de tolweg richting Rome is belabberd, vol gaten en kuilen, ik ben bang dat de auto hier zwaar te lijden krijgt.

Eindelijk richting Rome, en jawel, weer zo?n tolpoort.

Maar de weg is voorbeeldig, en daarom schiet het ook wel op.

Zo rond de klok van 14.00 uur in het hartje van Rome terecht gekomen met onze Pica, maar wat is het druk in de stad.

Overal waar je kijkt rijden scooters, motoren en heel veel Smarts.

Wel zijn ze inventief met de ruimte, want een 3 baans weg wordt met 4 man breed genomen, en nog steeds zit de weg vol.

De auto weten te parkeren, en na wat navraag bleek het nog maar 20 minuten lopen zijn naar het St.Pietersplein.

Gelukkig een rechte weg, dus verdwalen is er niet bij.

Eindelijk op de plaats aangekomen waarvoor we gingen, het St Pietersplein.

Maar op de tv ziet het er groter uit dan in werkelijkheid.

Wel imposant is het totaalplaatje van het gehele plein.

Na een tijdje over het plein gezworven te hebben, en wat foto?s gemaakt, weer richting de auto gelopen.

http://www.mijnalbum.nl/Album=AK47GKXQ

Rome kan een hele mooie stad zijn, rijk aan kunsthistorie maar dat is aan ons niet besteed, we willen nog maar 1 ding: weg uit de mierenhoop die Rome heet.

Na een eerste inspectie bij de auto op schade, je weet immers nooit, zijn we opweg gegaan richting de rondweg.

Dat is op zichzelf al een hele ervaring, je moet net zo gek, brutaal, en vooral heel veel lef hebben om door deze verkeerskluwe te komen.

Mijn richtingsgevoel liet mij gelukkig niet in de steek, en jawel, na 25 minuten rijden zitten we op de rondweg.

Gelukkig zonder schade, maar wel met een gigahoge hartslag.

Omdat het nog een redelijke tijd is, gaan we toch maar richting Nederlaand, het moet er toch een keer van komen.

Zo?n 100 km voor Firenze gaat het fout, een zwaar ongeluk gebeurt, en we staan in een file van ruim 7 km.

Helaas voor ons hebben we over deze 7 km ruim 5 kwartier gedaan.

Omdat het al donker begon te worden, en de maag begon te rammelen, een hotel gezocht en gevonden.

Zelf kunnen ze hier buiten het ontbijt geen eten serveren, daarom aangewezen op de overburen, een groot wegrestaurant.

Lekker weer wat Italiaans eten op, wat gekletst met een Nederlandse chauffeur, en terug naar het hotel.

De dagelijkse beslommeringen in onze laptop gezet, en lekker even badderen.

Ondertussen wordt het ook tijd om naar bed te gaan, want morgen is het weer vroeg op, hopelijk zit het verkeer niet teveel tegen, kunnen we lekker opschieten.

De route staat gepland vanaf Firenze naar Milaan, en vandaaruit richting Zwitserland.

Hoever we gaan komen weten we niet, maar hopen zover te komen dat de laatste reisdag niet te lang gaat duren want Sebastiaan moet op tijd gehaald worden, en eerlijk gezegt, we missen hem wel ondanks we elke dag even bellen.

Tot morgen.

Donderdag, 25 Okt.2007.

Wel jammer dat de Italianen in deze tijd van het jaar koukleumen zijn, de verwarming in de kamer is niet uit of zelfs laag te zetten.

Daarom, de ramen open en hopelijk een redelijke temperatuur, maar helaas, het is en blijft 22 gr in de kamer.

Vandaag op tijd uit bed en een lekker ontbijt genoten in het hotel.

Nadat de auto is ingepakt, gaan we opweg richting Nederland.

Het is 7.30 uur als we echt vertrekken.

De auto afgetankt op het eerste de beste benzinestation, en de reis van bijna 1400 km voor de boeg.

Alles gaat lekker, goede wegen, weinig verkeer, en een hele lekkere temperatuur.

De reis gaat voorspoedig, alleen bij Milaan is het een regelrechte ramp, alles loopt vol met verkeer, en de borden geven weinig duidelijkheid.

Daarom maar een stuk binnendoor gereden via Como, niet ideaal maar we rijden tenminste.

Na een klein half uur over 2 baanswegen gereden te hebben zijn we weer op de autostrada.

Na een klein stukje gereden te hebben kunnen we Italie achter ons laten en ligt Zwitserland voor ons, het is dan al 13.00 uur

Zwitserland is een stuk prettiger om te rijden, minder stress en vooral een stuk schoner.

Lekker de Gothartroute gevolgd en na een aantal kleine tunnels kwam de langste van allemaal: 17 km door een gebergte.

Het is een beleving zo?n tunnel, maar de lucht in deze tunnel is ziekmakend, daarom blij dat we weer daglicht zien en verse lucht kunnen inademen.

Zwitserland ligt spoedig achter ons en Frankrijk dient zich aan.

Omdat het al wat later wordt willen we Strasbourg gepasseerd zijn voordat het echt donker wordt.

Alles zit mee, maar dan: weer een giga file in aantocht, reden onbekend.

Later blijkt een vrachtauto wat papier verloren te hebben.

Weer op weg, de volgende opstopping, precies tijdens de spits???.een hoop verloren tijd.

Een gestrande auto dit maal, maar wel op de linkerbaan, en de Fransen zijn net Nederlanders, elkaar geen duimbreed toegeven, daarom weer een eindeloze wachttijd voordat we de auto gepasseerd zijn.

Zo rond 21.00 uur rijden we Luxemburg in, lekker voltanken en een stukje eten.

Nadat de inwendige mens is versterkt gaan we toch de laatste kilometers afleggen richting Nederland.

Maar de vermoeidheid gaat toch parten spelen, want we hebben zo?n 2-2,5 uur in de files gestaan en daar hadden we niet opgerekend.

Dan maar een extra rustpauze inlassen, en doorgaan.

Het is vrijdag 01.00 uur als we de straat inrijden.

Snel de auto leegmaken, even onszelf even opfrissen voor de nacht, het kan wel, het is immers alweer 01.30 uur.

Vrijdag 26 Okt 2007.

Een heerlijke nacht gehad, eindelijk ons eigen bed weer, gelijk weer vertrouwd.

Het is zo?n 9.00 uur als we uit bed zijn, onszelf lekker opfrissen en de rommel opruimen.

De vermoeidheid gaan we dan ook wel voelen, maar geeft niets, we zijn heel en veilig thuis.

De dag doorgebracht met autowassen, wasmachine vullen, en later de droger aan.

Lekker de dag over ons heen laten komen, op tijd gegeten en toen onze zoon opgehaalt op zijn logeeradres.

Wat waren we blij onze zoon weer te zien, de beker laten zien welke we gewonnen hadden, maar dan toch echt huiswaarts.

Lekker onder het genot van koffie en limo de vakantie doorgesproken, maar dan is het toch echt voorbij.

Tazteam is weer thuis en is EurAsian kampioen in de Tunerjam 2007.

De auto heeft het echt goed gedaan, maar 61 pk en heel zwaar afgeladen met apparatuur en de volle bepakking voor het Italie verhaal.

In de bergen heeft de Pica kei en keihard moeten werken, en zelfs zo hard dat sommige hellingen maar in de 4e of zelfs in de 3e versnelling genomen konden worden, hij wilde gewoonweg niet harder.

Al met al heeft de Pica bijna 4000 km afgelegd met een gemiddeld verbruik van ruim 1:15.

Niet slecht als je bedenkt dat we de ene keer 1:11,5 en een andere keer weer ruim 1:18 hebben gereden.

Over de landen die we hebben bezocht kunnen we kort zijn.

Belgie is zowat ons 2e thuisland en dit kennen we bijna door en door, jammer alleen dat we door Walonie gereden zijn, is minder mooi dan Vlaanderen????details.

Luxemburg is een land wat van mij nog wel een keer een bezoek kan krijgen, lekker gemoedelijk en spotgoedkope benzine.

Frankrijk, althans het gedeelte waar wij doorheen zijn gegaan is mooi om te zien, alleen erg vuil, grauw en komt niet echt vriendelijk over.

Zwitserland is een land waar ik graag nog een keer wat vakantiedagen wil doorbrengen, netjes, schoon en vooral een land waar de mensen vriendelijk zijn, en trots zijn op hun land.

Italie is een land welke zwaar is tegengevallen, armoedig, vuil en vooral zeer duur.

Jammer dat in Italie het vakantieseizoen al afgelopen was, want dat loopt tot 9 september, en na deze datum staat hier de wereld stil en is jammer.

We zetten een punt onder dit dagboek, want de normale tijd van werken gaat eraan komen.

Nog 2 dagen wat leuke dingen doen maar vooral uitrusten, het is immers zo weer maandag??..

Philip en Agnes

Voor verdere foto's zie: http://s37.photobucket.com/albums/e61/hdejonge/Zwitserland/

Technisch platform

Merk: Kia

Model: Rio LS Hatchback (2002)

Motor: 1.5 Liter Benzine

Aantal testkilometers: n.v.t

Eigenaar testwagen: Rio-man

Exterieur

Kia probeert duidelijk modellen te ontwikkelen, die het duffe imago moeten doen vergeten. Dat is behoorlijk geslaagd als je zo naar de Rio kijkt. Heldere vrolijk uitziende koplampen maken de auto speels,

terwijl de grote dikke achterlichten de auto een mooi achterwerk geven, wat er nog behoorlijk dik uitziet ook.

De geteste Rio heeft een verchroomde grille en alles (Bumpers, spiegels en deurgrepen) is in carrosseriekleur meegespoten.

De hatchback moet je smaak vallen. Dit komt door het toch wel wat gewaagde design.

Interieur

Het interieur ziet er netjes uit. Het dashboard is opgetrokken uit twee kleuren, namelijk zwart en grijs. Het gekozen materiaal voelt goedkoop aan, maar daar betaal je dan ook weinig voor. De bekleding is grijs. Dit wordt opgevrolijkt door een groen rood patroontje.

De kofferbak behoorlijk ruim, en zou zelfs vergeleken kunnen worden met een kleine stationwagon. Onder de laadvloer zit het reservewiel, krik en benodigde gereedschappen. De kofferbak wordt afgedekt met een grijze rolhoes.

Prestaties

De prestatie?s van de motor zijn prima om mee te komen in het dagelijkse verkeer, Maar als je volgeladen (Dakkoffer vol, achterbak vol en 4 personen) de bergen van bijvoorbeeld Frankrijk intrekt, hoor je toch wel dat de Rio er wat moeite mee heeft. Hij heeft dan met 3000 toeren niet veel fut meer. Gewoon op een vlak stuk (ook weer volgeladen) is het mogelijk om ongeveer 160 te rijden. De topsnelheid is volgens de fabrieksopgave 176, maar in de praktijk ligt dit ergens in de 180/190.

Rijgedrag

De Rio rijd prima en behoorlijk comfortabel. Het onderstel is naar de sportieve kant afgesteld. De ophanging is voor onafhankelijk, en achter is er een starre achteras. Hier wordt je niet vrolijk van als je te hard over een drempel gaat. Wat bij hogere snelheden opvalt is het trillen van het stuur. Het overhellen in de Rio is vergeleken klasse genoten vergelijkbaar.

Comfort

De Rio is Behoorlijk comfortabel. Alleen met lange ritten zitten de stoelen wat hard. Verder is het jammer dat de rio niet net een tikkie langer was, zodat er wat meer beenruimte zou ontstaan voor passagiers op de achterbank, zonder dat er bagageruimte ingeleverd hoeft te worden.

Ook is het jammer dat airco ontbreekt, maargoed dat is een optie en daar kun je zelf dus voor kiezen. De autoradio in de auto is van het merk Lenco, model CS200, die prima functioneert met de 4 standaard speakers. Verder is de Rio voorzien van elektrische ramen voor en achter, stuurbekrachtiging en centrale deurvergrendeling.

De vering is sportief afgesteld. Wat je daarvan vind is natuurlijk je eigen smaak.

Veiligheid

De Rio is voorzien van ABS en 2 airbag?s. De kreukelzone is ruim genoeg, zowel van voren als van achter.

Wat krijg je voor ruim 13 mille?

Je krijgt een behoorlijke en zeer betrouwbare auto voor zeer weinig geld. Je moet er alleen wel genoegen mee nemen dat de materialen (Lak, plaatwerk, kunststoffen) van mindere (kwetsbaardere) kwaliteit zijn.

Pro & Contra

Pluspunten

+ Veel waar voor je geld

+ Lange Standaard Opties Lijst

+ Betrouwbaar

Minpunten

- Beenruimte Achterin

- Kras en deukgevoeligheid van het exterieur

- Kwaliteit Materiaal Interieur

Andre,

Mijn naam is Marco Rink, ik ga samen met mijn maatje Peter Wubs voor team

autoweek naar de USA om daar in Sorrento's te strijden om de eerste plaats.

We zijn erg onder de indruk van jullie site.

We zijn inmiddels zelf bezig een leuke site op te zetten. Misschien is het

een goed plan om de handen in een te slaan en wat dingetjes te combineren.

Wie weet hebben de bezoekers van jullie site tips of aanwijzingen voor ons

om straks de race in amerika met goed gevolg te kunen afronden en zouden zij

ook eens een kijkje kunnen nemen op onze site. en andersom natuurlijk.

We zijn inmiddels bezig met een media offensief om zoveelmogelijk bekendheid

aan het hele gebeuren te geven.

Jullie hulp zou ontzetten gewaardeerd worden.

Met vriendelijke groet,

Marco Rink en Peter Wubs

Wij zullen de deelnemers op de voet (weg) volgen.

Hebben jullie tips of aanwijzingen zet ze dan op het forum.